NAJBARDZIEJ OSOBISTA PROZA HANNY KRALL
Książka 40 lat temu zatrzymana przez cenzurę, teraz nie mniej aktualna niż wtedy.
Historia dwóch dziewczynek, które łączył wiek – różnił los. Opowieść o ciemności i jasności.
Sami wybieramy czerń, czy jesteśmy na nią skazani?
Autorka prowadzi grę z czytelnikiem, myli tropy, rozszczepia losy bohaterów, mówi o rzeczach najważniejszych. A jako narzędzia używa autoironii – bo nie chce, by wielkie słowa przysłoniły prawdę. Tworzy na wskroś współczesną opowieść o życiu naznaczonym jasnością i ciemnością, o sztuce wyboru i strachu przed jego dokonaniem.
Najbardziej awangardowa, kontrowersyjna i autobiograficzna książka Hanny Krall.
Nowe wydanie, zmienione przez autorkę oraz uzupełnione o posłowie dr Natalii Judzińskiej.
Rytm prozy był najprawdziwszym klejnotem talentu Krall.
Maria Janion
Jest to proza tak oszczędna, tak esencjonalna, że – aby dotrzeć do sedna jej sensu i przesłania – nie można uronić lub przeoczyć żadnego zdania, frazy czy słowa. Wielkim tematem Hanny Krall jest los człowieka uwikłanego w okrucieństwa historii (…), przy czym historia nie jest tu jakimś straszliwym, a zarazem nieuchwytnym i niezdefiniowanym abstraktem, ale ma postać konkretnej i dającej się sprecyzować relacji człowieka do człowieka.
Ryszard Kapuściński
Sublokatorkę warto przeczytać, bo to powieść o tym, że aby wyćwiczyć w sobie jasność, trzeba przejść przez ciemność porządnie i do końca.
Mariusz Szczygieł
Rzeczywiście, książka Hanny Krall jest doskonała – przeczytałem maszynopis z prawdziwym zainteresowaniem.
Jerzy Giedroyć do Kazimierza Romanowicza, styczeń 1985
